BLOG

12,5 jaar bij Maasbouw: “Die 1ste dag herinner ik mij alsof het gisteren was”

Het was nog niet eens zo makkelijk om collega Michael te spreken te krijgen voor dit stuk. Hij zit momenteel op een project in opdracht van het Rijksvastgoedbedrijf, waarbij hij overdag letterlijk van de buitenwereld is afgesloten en geen mobiel bij zich heeft. We verbouwen daar 23 natte ruimtes. Een bijzonder en logistiek behoorlijk complex project, maar “dat zijn we wel gewend” aldus Michael. “In de ziekenhuizen waar we zoveel werken kun je ook niet zomaar overal naar binnen lopen. We weten dat we dit soort projecten heel goed moeten voorbereiden en heel gestructureerd te werk moeten gaan.” Michael Huizer is binnenkort officieel 12,5 jaar in dienst bij Maasbouw. Een mooi moment om herinneringen op te halen én vooruit te kijken.

 

Herinner jij je de eerste dag nog dat je bij Maasbouw kwam werken?

“Ja, heel goed zelfs. Ik was toen net 15/16 jaar en moest nog mijn opleiding in voor timmerman. Ik was met een werken/leren traject begonnen bij Maasbouw. Het was een werkje in Capelle aan den Ijssel: nokverhogingen maken. Een leuk karwei. In de zomer, lekker weer. Ik herinner mij hoe indrukwekkend het ook was, ik was nog zo jong! Het hele dak werd eraf getild met een kraan, waarna de nieuwe nok er weer op werd getild. Van een klein kruipzoldertje maakten we zo een hele grote zolder. Binnen plaatsten we een nieuwe trap en alles werd natuurlijk opnieuw afgetimmerd. Eén gezin maakte er een soort speelruimte van met een biljarttafel en een gokkast. Dat was echt wel heel spannend allemaal.”

 

“In die begintijd bij Maasbouw deden we vooral veel particulier werk. Veel dakkapellen en aanbouwen. Ik vond dat heel erg leuk, dus toen Maasbouw steeds verder opschoof naar de zakelijke nieuwbouw was ik niet meteen enthousiast. Zo’n gigantische bouwput en dan de hele dag kozijnen zetten en stellen. Ik wilde kleine klusjes blijven doen bij particulieren! Nu is dat totaal anders, ik ben echt meegegroeid met Maasbouw. Het werk dat ik nu doe is veel uitdagender dan het particuliere werk. Bij renovaties en onderhoud in ziekenhuizen heb je met zoveel te maken. De huurders, de patiënten, de medewerkers, nieuwe regels en wetgeving waar je rekening mee moet houden. Dat vind ik echt heel erg leuk, want iedere keer is het weer anders.”

 

Wat is je beste herinnering uit die 12,5 jaar?

“Ik weet nog heel goed dat we een karwei hadden bij Schiebroek. Dat gebouw was voorheen een bank en wij verbouwden het tot een HEMA. We moesten een stuk aanbouwen en een stuk verbouwen. Boven dat gebouw zaten woningen en voor de constructie werden gigantische stalen balken van 400 kilo naar binnen geschoven met een kraan. Maar binnen in dat gebouw hadden we geen kraan, waarop een collega zelf kranen ging staan maken om die balken toch op zijn plek te krijgen. Dat project was voor mij het begin van het grotere werk en ik was daar behoorlijk van onder de indruk. Die man was ook zo’n fijne collega, ik heb enorm veel van hem geleerd. Er ging ook echt wel wat mis op dat project, maar het kwam elke keer goed. Ik kijk daar nog vaak op terug en ik heb ook nog steeds contact met die collega.”

 

Hoe zie je de toekomst?

“Ik ben net begonnen met de opleiding tot assistent uitvoerder. Op kleinere klussen heb ik die rol al en met die opleiding krijg ik de theorie van de praktijk van mijn werk. Heel leerzaam, ook omdat ik nu in de praktijk nog weinig te maken heb met het maken van planningen en calculaties maar dat op school wel krijg. Net zoals alles rondom vergunningen en het maken van veiligheidsplannen. Dat is een stukje voorgeschiedenis van projecten die ik nu nog niet meekrijg en waar ik dus veel van leer. Mijn werk bij Maasbouw is ook het studiemateriaal. We bouwden vorig jaar een CT ruimte in het Sophia Kinderziekenhuis. Dat was een hele kleine ruimte. Wij hebben die gesloopt en gestript, er spoedeisende ruimtes bij betrokken en één grote CT ruimte van gemaakt. Dat project gebruik ik nu voor de opleiding. Wat ging goed, wat ging minder goed, hoe verliep de communicatie?”

 

“Ik hoop dat ik na de opleiding nog verder kan doorgroeien tot uitvoerder op grote projecten. Die aansturende en coördinerende rol bevalt mij. Helemaal nu steeds meer bedrijven gaan werken in teamverband. Wij werken zelf al vaak in bouwteams. De voorbereiding is dan veel beter en het werk is veel beter op elkaar afgestemd. Nog niet veel bedrijven doen dat, maar dat is wel de toekomst. Daar geloof ik echt in.”